Home arrow Dagboek Martin

Poll

Gaattie het halen
 

Dagboek Martin
Dagboek van Martin - 2 mei t/m 5 mei PDF Afdrukken E-mail
Geschreven door Yvonne   
Sunday 25 May 2008

St. Quentin, woensdag 2 mei

afgelopen nacht was het bal. Onweer en regen. SDP staat niet in een stal. Hij rent als een gek door de kleine wei en ik ben bang dat hij zo in het voorportal van mijn tent staat. Ik dacht daar ga je. Hoefslag.... Dood! De regen neemt af en Sjonnie gaat grazen. Heb de hele nacht het schuurend geluid gehoord van ivoor op ivoor. Weinig geslapen. Ik vermoord hem.

De tocht is prachtig langs het kanaal St. Quentin. Prachtige oude sluizen en evenzo oude en mooie boten. In een dorpje brood gehaald. Vriendelijk gevraagd of iemand SDP wil vasthouden. Nee, dus bind ik hem vast op het trottoir voor de bakker. Uit dankbaarheid schijt Sjonnie het hele trottoir onder. Moet het jaagpad verlaten en de weg gaat steil omhoog. Ik denk dat Sjonnie het kan. Halverwege blijvt hij staan en beweegt zich niet meer. Net een ezel. Razendsnel uitgespannen en hem naar boven gebracht. Passerende joggers duwen de kar naar boven. Zit na te zweten op de camping. Mooi weer. Sjonnie? Die staat te slapen.

Beamont en Beine, zaterdag 3 mei

De eerste hoge colletjes gehad. Een van 100 mtr. en een van 200 meter. Sjonnie heeft moeite. Afwachten of zijn spieren sterker worden. Vandaag even wat rustiger aandoen. Het ene moment ben ik doodongelukkig en het ander moment lach ik me kapot. Auto's blijven naast rijden terwijl de inzittenden fot's maken. Als ze doorrijden blijkt er ook nog een caravan achter te zitten. Ze springen met emmers water op de weg voor Sjonnie. Iedere Fransman heeft een hond en die blaffen van ingang tot uitgang dorp. Een hels kabaal en dorp staat op zijn kop. Eigen schuld, dikke bult.

Vandaag 25 km afgelegd in 23 gr. Celsius. We zijn kapot. SDP van de collen en ik ben kapot omdat ik al vanochtend kapot was. Slaapplaats in een weiland gevonden. sjonnie is echt een kei maar ik ga de kar lichter maken.

Noyon, zondag 4 mei

Het is net een film en ik wil er eigenlijk niet meespelen. Vanmorgen werd ik om 6.00 uur wakker door het gehinnik van Sjonnie. De lijn, waaraan hij lag, was om zijn enkels gedraaid en snijwonden veroorzaakt. Ben ik onderbroek en schoenen uit de tent gerend. Toen ik zalf zocht voor Sjonnies wonden en even niet oplette, Was SDP al 100 meter weggelopen. Ik er achteraan. Als mensen mij om die tijd in die 'outfit' rennend achter een paard hadden gezien, zat ik nu in de gevangenis.

De hoeven van Sjonnie en het gewicht van de kar baren me zorgen. Als we een heuvel zien knijpen we al gelijktidig de billen samen. Zoeken een oplossing want we gaan 'slenteren' en dat is funest voor mijn rug.

Port Leveque, maandag 5 mei

Wie op de website heeft ingezet op Athene staat in de plus. Ik volg de fietsroute en die is overal puik. Alleen in Combiegne ging het goed fout. Daar zat een boom over de weg op 2mtr. hoogte. De kar is 2.10 mtr. Nieuwe weg zoeken dus helemaal fout zitten. Sjonnie loopt continu verongelijkt zijn hoofd te schuddenen hij loopt nog wel voorop. Dan komt een smalle brug een enorme vrachtwagenop ons af. Ik roep: "Sjonnie verder opzij" Zegt ie" Hij gaat maar verder opzij, we hebben voorrang." Ik was echt bang maar SDP trekt zich nergens wat van aan. Waar we nu zitten is absoluut geen touristengebied. Is erg moeilijk een camping of slaapplaats te vinden.  

Laatst geupdate op ( Thursday 29 May 2008 )
 
Dagboek van Martin - de eerste 3 dagen PDF Afdrukken E-mail
Geschreven door Yvonne   
Thursday 22 May 2008

Cambrai, dinsdag 29 april 2008

Mijn god wat is het koud. Temperatuur 10 graden en regen en wind. Goed begin, kan bijna niet slechter. Sjonnie kijkt me nat aan en snapt er geen bal van. Weg zijn vriendjes, weg warme stal. John, Shauna, Mitch en Cees hebben mij weggebracht naar Cambrai in Noord Frankrijk. Op de camping stond als grote verrassing de familie Smit. Iedereen helpt mee met de tent opzetten en dat is maar goed ook, want toen kwam het hemelwater. Heb een stal voor Sjonnie geinproviseerd en geef hem Bix en water. Morgen gaat het echt beginnen. Vanavond voor de eerste keer sinds jaren in een tent geslapen. Oude botten testen. We zien het wel.

Les Rues des Vignes, woensdag 30 april

Regen, regen, regen. Ik wil blijven maar Sjonnie wil sjokken. O.K. snel aankleden, niet wassen, inspannen en wegwezen. Dwars door de stad. Ik zweet peentjes ondanks de kou. Veel mensen groeten en lachen. Als ik een brood koop houd een 'homme' SDP (Sjonnie de Pony) even vast. een journalist houdt me spontaan aan voor een interview en een foto. Nog niet ver weg en al wereldberoemd. Ik krijg 2 Euro van hem voor een kop koffie. Het waait en regent dwars door de kar. Ineens zit ik iets lager dan de kont van SDP die steeds uitglijd op het natte asfalt. Het voorwiel is eraf gelopen en rolt naast me voorbij. Een dame rond de zestig stopt en stelt zich voor als mevrouw Bretzner, gespecialiseerd in hemelse hulp. Ze trommelt haar zoon op en we slepen de kar naar zijn boederij. Handig jochie, binnen een uur alles okidoki. Sjonnie en ik zijn moe en willen rusten. Ik bid, laat nou mevr. Bretzner toevallig B & B hebben, mijn gebed wordt gehoord. Zij heeft bed en breakfast. Om 16.00 uur staat Sjonnie in de wei en ik onder de douche. Wat een dag!!

Joncourt, dinsdag 1 mei

Sjonnie heeft geslapen in een grote schuur bij de kar. Nog voor het ontbijt ga ik naar hem toe om voer en water te geven. Wie staat daar? Jawel, het paard van Sinterklaas. Hij heeft zich gerold over de vloer, die bestond uit een mengsel kalk en zand. De klompjes heeft hij van de kar getrokken en de klep van de kar half vernield om bij zijn Bix te komen. Na het ontbijt, afscheid. Mevrouw moet en zal toch even haar 'trots'laten zien. een moestuin met worteltjes, aardbijen, uien, sla etc. Je kent dat wel. Ik sloeg achterover. SDP had het tuintje ook ontdekt en was er een paar keer doorheen gerend. Een grote puinhoop. Nevrouw was gelukkig zelf vergeten de deur naar de tuin dicht te doen maar ik schaamde me wel.

Onderweg gebeurd er weer van alles. Mensen geven bloemen en met hetzelfde gemak word je weggestuurd als je om water vraagt. Ik vind geen plek om met SDP te overnachten. Uiteindelijk breek ik een hek open wat rond een watertoren staat. Het huilen staat me nader dan het lachen. Sjonnie voeren en de tent opzetten. En ikke?? Er stopt een grote Lexus. Zo te zien Oma, dochter en kleinkinderen. Ze brengen mij brood, warme fritjes en trip (warme pens), een franse lekkernij. Nu is het tijd voor overgeven en een borrel. Om 20.30 uur alles op zijn plaats. Morgen? Ach, morgen. 

Laatst geupdate op ( Thursday 29 May 2008 )