vrijdag 6 juni

Vandaag moesten ze veel steile heuvel erop en eraf. Sjonnie vind dat niks en blijft gewoon staan. Martin moet hem achter zich aan slepen incl. kar. Net als 'Jack As' Sjonnie wil gewoon geen heuvels op. Maar ze kunnen nog niet vliegen dus moet Martin hem achter zich aan slepen. Als het zo doorgaat zit Sjonnie op de kar en Martin ingespannen ervoor. Als Martin begint gras lekker te vinden en te hinninken, haal ik hem terug.

Uiteindelijk heeft Martin het om 18.00 uur weer volbracht, zich en SDP met kar naar Nanoy te 'slepen'. Hij wilde daar op een camping overnachten. Camping dicht. Na zo een gesleep met 250 kg achter zich kunnen jullie zich voorstellen hoe vrolijk hij werd. Het was wel een gezellig klein stadje met hotels en restaurants maar niemand wilde hem een kamer voor Sjonie geven. Daar zaten die twee weer eenzaam en verlaten en kijkten jaloers, moe en hongerig naar de anderen mensen die bij lekker eten en een glasje wijn op terras zaten. Toch hebben ze steeds weer geluk.

Naast hem stopt een dame in een grote Audi A4. Zoekt u een slaapplaats mijnheer, vroeg ze. Ja, zoeken wij. Na zei mevrouw ik wet wel iets waar je met jouw Pony kan staan, je moet 'ietse naar boven'. Daarop hadden ze natuurlijk gewacht. Net beneden nu weer na boven maar wat doet men niet alles om een plaats te krijgen om te slapen. Dame in Audi vooraf, Martin en SDP achteraan. Het was een weiland, afgesloten (belangrijk voor Sjonnie). Sjonnie uitgespannen en verzorgd. Mevrouw vraagd heeft u te eten? Neen zei Martin, kon nog geen boodschappen doen. Na, dan stap in mijn auto ik rij je naar de stad en breng je weer terug, kan je boodschappen doen. Onderweg in het gesprek kwam tevoren dat zij de burgermeesterin van dat stadje was. Zulke "chauffeurs" heeft niet elke pelgrim.

Maar Martin en Sjonnie zijn er ook een heel bijzonder stel pelgrim's'    

Na 1,5 uur terug bij Sjonnie wil Martin beginnen zijn 'avondmaal' te bereiden. Ik vroeg hem, schat wat heb je lekkers gegeten? Antwoord: sardines met brood. Hadden ze geen stuk vlees daar in de stad, vroeg ik. Toch, maar mijn gas is op! Daarop heb ik niet geantwoord. Dat de dingen niet vanzelf in de koelkast of wat dan ook vliegen (zoals mannen soms denken) heeft Martin zeker nu, hoop ik, geleerd.

donderdag 5 juni

Martin heeft vanochtend besloten, zichzelf maar vooral Sjonnie een rustdag te gunnen. Kan SDP aan zijn nieuwe schoenen wennen en een beetje op de wei rondhangen. Martin heeft van mevrouw een fiets geleend en is naar het dorp (ca. 8 km) gereden. Internetcafe hebben ze daar niet (leven blijkbaar nog op de maan) dus kon hij het vervolg van zijn dagboek niet aan mij mailen.

Hij zit op een terras en komt met een man, die naast hem zit en ook naar Santiago fietst, in gesprek. Na een tijdje vraagt de Nederlander: Ben jij de man die met Sjonnie de Pony naar Santiago loopt? Ja dat benk ik, zei Martin. De dochter van die man had hem per SMS gestuurd dat hij zal kijken onderweg of hij Sjonnie de Pony tegen komt. SDP, onze schat is nu al beroemd, lijkt me.

Martin fietst nu weer terug naar Sjonnie (het begint weer te regenen).

woensdag 4 juni

Martin zag s'ochtens toen hij Sjonnies hoefjes schoon maakte dat insbezondere die achter niet meer goed waren. Na 4 uur lopen om 12.00 uur gestopt in Charroux bij een boer. Dan begon weer de actie met de smid. Eentje was bereid te komen om 18.00 uur. Sjonnie op de wei, beetje gras eten, dat beviel hem goed. Martin zei tegen mij: je kan het jouw niet voorstellen hoe het hier uitziet waar ik ben. Ik ben bang als ik ergens ga zitten blijf ik vastplakken. Maar de maensen zijn ontzettend vriendelijk, hebben hem uitgenodigd voor de lunch en ook voor avondeten. De vrouw van het huis was jarig. Hij kreeg ook een kamer, dus alles bij alles niet slecht. De smid kwam om 19.00 uur. Hij had grote moeite de oude schoentjes van Sjonnie af te krijgen en de nieuwe erop. Heeft 1.5 uur geduurd en SDP werd pissig. Volgens Martin heeft de smid zijn opleiding niet met "cum laude" afgesloten en hoopt dat Sjonnies nieuwe schoentjes blijven zitten. De prijs voor zijn werk was wel first class.

Nog even goed nieuws. Het was de hele dag droog!!

dinsdag, 3 juni

8.00 uur Sjonnie gehaald, geborsteld en aangekleed. Stal, waar SDP stond schoongemaakt en natuurlijk met regen vertrokken richting Gizay waar ze om 12.00 uur aankwamen. Korte pauze en verder op zoek naar een Bed en Breakfast. Martin wilde alles een beetje schoon maken, drogen en wassen. Na ca 5 km vond hij een B & B maar ze zeiden dat alles vol was. Er was geen hond daar. Dus verder zoeken. Om 15.00 uur in Gencay (klein stadje) heeft Martin geld gehaald en bij de franse VVE na een onderkomst in de beurt gevraagd voor zich en SDP. Geen probleem werd hem vertelt. Ca. 5 km verder is een camping en een B & B. Oh dat is fijn, dacht Martin en verheugde zich. Ook Sjonnie was erg blij dat te horen. Maar te vroeg verheugd. Camping nog gesloten. De eigenaren van bed en breakfast niet thuis. Kwamen misschien sávonds om 18.oo uur thuis. Wat doen sprak Zeus? Twee uur wachten of verder? Ze liepen verder. Om 19.00 uur allebei doodmoe een weiland 'gekaapt' wat bij een klein riviertje lag bij Château-Garnier. Martin de rest van zijn tent opgezet, Sjonnie verzorgd en gebeden dat ze 's nachts niet verzuipen.

Maandag 2 juni

Zoals in het bericht van zondag te lezen zijn Sjonnie en Martin (doodmoe) om 8 uur van de camping vertrokken. Ik denk niet dat ze daar nog een keer mogen komen, na alles wat Sjonnie daar s'nachts heeft aangesteld. Martin zocht vanaf 11 uur een camping of B en B om van deze nacht een beetje te herstellen. In de beurt niets te vinden. En natuurlijk regen.

In Gros Puits, iets onder Portiers, kon hij Sjonnie bij een boer in de stal zetten. Benno (zijn broer) was nog in de beurt en haalde hem op. Zo kon Martin deze nacht tenminste droog in de caravan bij Benno slapen en kreeg ook weer iets lekkers te eten van Gertie.

Zo zaten ze met zijn driën in de caravan en luisterden naar de regen.

Zondag, 1 juni

Vandaag konden de twee een beetje droger lopen en hebben om 16 uur een camping gevonden die iets beter was. Er was een restaurant maar Sjonnies plaats kon niet rondom afgesloten worden. Dat had nog gevolgen. Sjonnie had de hele dag heel erg slechte zin. Hij was niet te genieten. Er kwam een meisje naar hem toe en wilde hem aaien. Dat wilde SDP niet en schopte haar tegen het been. Maar dat was nog niet alles. Voor de nacht heeft zich heel bijzondere grapjes laten invallen.

Hij is als een berserker rondgerent, stond bij andere mensen aan de caravan en schopte daartegen. Drie keer brachten hem mensen terug naar Martin. Vond Sjonnie nog niet genoeg aan grapjes. Hij dacht, even kijken hoe de tent van Martin zonder voortent uitziet en liep vervolgens erdoorheen. Voortent weg, afgebroken. Last but not least vind Sjonnie Martin zonder bril mooier, daar heeft hij opgestaan. Bril gebroken. Na deze 'werkzame nacht' was SDP blijkbaar om 5.30 uur zo fris en opgewekt dat hij voor de tent stond en hinninkde. Blijkbaar beviel hem de camping niet. Hij wilde gaan. Vonden de anderen mensen op de camping prachtig om deze tijd gewekt te worden. Maar ze moesten tot 8.00 uur wachten dan wordt de camping eerst open gedaan. Zo zijn ze om 8.00 uur om Portiers om gelopen. Martin is doodmoe en op na deze nacht met Sjonnie. 

Martin is op zoek naar een weg waar ze aan de kust kunnen lopen omdat het daar vlakker is. Sjonnie heeft behoorlijk problemen met de steile bergen.

We zullen horen wat vandaag weer zo gebeurt.

zaterdag, 31 mei

Kletsnat in Chatteleraut aangekomen.

inmiddels denkt Martin er over na een boot te kopen om daarmee naar Santiago de Compostela te varen. Het is niet meer normaal. Ze hadden weer de hele dag regen, onweer, hagel etc. Geen camping of Bed en Breakfast waar ze zouden kunnen drogen. Nee, alleen een wei bij prive-mensen zonder electriciteit. Martin in de tent en Sjonnie onder een boom. Het heeft dermate hard geregent en geonweert dat ik mijn paraplu open deed toen ik met Martin belde en de regen door de telefoon kon horen. Zijn avondeten kon hij ook vergeten want koken ging niet bij dat weer. Alles wat hij kon doen was proberen om te slapen en bidden dat het zondag beter weer wordt. Ze zijn nu eigenlijk genoeg 'gezegend' van boven.

 30 mei - vrijdag

Hallo beste mensen,

vandaag is er niet zo veel gebeurt, ze zijn gewoon ca. 30 km gelopen. Maar, zoals we inmiddels gewend zijn gebeurde toch weer iets grappigs. En dat was: Gistern stonden ze op de camping bij of met de zigeuners.

Nou vanavond staan ze op de camping met een circus. Ik zei tegen Martin, kan je toch met Sjonnie een paar centjes bijverdienen. Hij kan als Zebra optreden want zijn voeten en bovenarmen zijn wit, de anderen stukken rood. Ofschoon geen zon toch verbrand. Maar dat optreden ging niet want Sjonnie maakte ruzie met de bokken waar hij tussenstond en dat ging niet goed. Sjonnie werd weggehaaald van de bokken en moest dan weer alleeen staan. Eigen schuld, dikke bult, Sjonnie.

Wordt vervolgd

 4

donderdag, 29 mei 

Hallo jullie allemaal,

ik begrijp het wel, jullie hebben een paar dagen niets meer gehoord of kunnen lezen, maar ik heb donderdag avond twee uur lang (tot 1 uur s 'nachts) geschreven wat die dag alles zo is gebeurd, En, wat denken jullie, ja niet opgeslagen, dus alles weg. Was ik heel erg pissig over hoor.

O.K. wat is die dag zo gebeurt. Dat ga ik nu vertellen want het is ontzettend grappig. Ze zijn goed gelopen en vanaf 16.00 uur begon Martin onderdakje voor hun te zoeken. Hij kwam op een camping ,liep (zonder Sjonie) naar binnen en vrroeg die man achter de balie: Heb je een plaats voor mij en mijn vriend? Vraagd die man: Met hoeveel zijn jullie?. Martin: met zijn tween, ik en mijn vriend, maar mijn vriend is een paard. Tidje even stil, dan zij hij: hier mogen alleen maar olifanten op. Waarop Martin zei, dat heb ik een olifant bij me, mag ik een plaats? Dat mens was niet in zijn beste humor, kon ook niet lachen, en zei, ik heb geen plaats voor jou. Nou Martin moest een plaats voor zich en Sjonnie hebben en zei.: 'ik ga geen stap hier vandaan, dus zoek het maar uit." Ik blijf gewoon hier! Martin vroeg, hier spelen toch ook kinderen? Ja zei die man. Nou dat heb je ook zeker een speelplaats voor hun en da kan Sjonnie staan. Nee, nee hij maakt alles kapot. Martin tegen hem, een olifant zal alles kapot maken maar niet mijnSjonnie. Doet hij nooit hoor! Na ongeveer 1 uur op die man inpraten was het Martin gelukt, ze mochten daar blijven. Maar, Martin moest wel beloven (heeft hij gedan) als die baas kwam dat die man niets ervan weet dat Sjonnie ergens stond. Woord nog grappiger hoor

Martin komt bij de receptie om zich in te schriven, dat doet hij, vraagt die man: en het paard? Wat voor een paard, sorry hoor ik heb geen paard, zei Martin. Hij kijk Martin aan alsof hij gek was maar dan snapte hij het zelf (zijn uitsprak, als ieman vraagd, weet ik niets van een paard) en plaste voor lachen bijna in zijn broek. Nou ja, dat is dan ook 'franse humor'

Dat is nog niet het einde vn de dag/avond.

Martin had onderweg een Engelsman ontmoet, die lopend gaat, elke dag 35 km), hj stond op de camping naast Martin, zw waren de enigste tot.... Heel droog figuur met absolute engels humor. Wat gebeurd er nou?

Martin komt terug van de douche en denkt, dat kan niet waar zijn. Ik heb iet in de lotto o.d. gewonnen, rond omzich heen was hij ingebouwd van Porsches, Mercedes en BMW's. incl. caravans. Het waren zigeuners. Waarom zijn ze daar gekomen, heel envoudig, de rivier waar de camping aan ligt, steeg om 2 meter.

Ik zei tegen hem, woord je toch lekker in slaap gezongen, want ze kunnen mooie muziek maken. Martin zij, nou die dames die hier rondlopen, zijn niet vekeerd. waarop ik zei: Ken je die eerecode van de zigeuners?  

Lieve mensen,de vogende verhalen horen jullie z.s.m

woensdag, 28 mei

Beginnen we vandaag met het 'eind van de dag'.  Ze zitten in Chanqay. Lekker droog, bij een B & B . Changay ligt ca. 10 km voor Tours, waar ze morgen dwars doorheen moeten Dat is zeker niet niks en ze schijten nu al allebei peultjes. Martin heeft al een politieagent gevraagd of er een weg is die omheen Tours gaat, maar nee, ze moeten er doorheen. De agent zei, dat ze zelf een stuk op een soort autosnelweg moeten rijden, maar dat niet moeten doen voor 9.00 uur in de ochtend. Heeft ook een voordeel, ze kunnen morgen uitslapen. Laat ons allemaal morgen duimen, wie wil, kan 2 kaarsjes ( 1 voor Sjonnie, 1 voor Martin) branden, en bidden dat het goed gaat. Maar ik ben ervan overtuigd dat ze het ontzettend goed gaan doen. Want ik moet zeggen, vandaag zijn de twee bijzondere Pelgrims 4 weken onderweg, hebben ondanks alle ellende (met de kar in de eerste 14 dagen) inmiddels 500 km met Sjonnie de Pony gelopen  of gereden. Mijn complimenten!! 

Martin komt elke dag pelgrims met de fiets tegen die per dag 100 km doen en hoort steeds: wij rijden 100 km per dag. Wordt hij soms gefrustreerd van. Maar zij hebben geen 'Sjonnie de Pony''  bij zich en zullen ook nooit die mooie en leuke belevenissen hebben, die Martin nu al - met Sjonnie na 500 kilometers - heeft meegemaakt. Dus , ik vind hij moet zich er niets van aantrekken, als ze "alleen maar 25 km" per dag lopen.  

Beste mensen dat was het voor vandaag.

En het kan geen kwaad als je 2 teelichtjes (1 voor Sjonie, 1 voor Martin) ansteekt! Zo kan kan je je ook de twee heel erg moedige pelgrims  steunen. !

Ze zijn best goed gelopen/gereden, ca. 30 kilometers. Het was vrij zwaar, best wel een paar goede, stevige heuvels en het weer speelt nog steeds niet mee.  

dinsdag, 27 mei

De arme 2 Pelgrims hadden het weer zwaar vandaag. Bij stromende regen en hagel vanochtend vertrokken van Vendome. Om 12.00 uur waren die twee natte poedels in Ambloy en hebben even onder een afdakje uitgerust. Sjonnie iets gegeten, water hoefde hij niet, kwam genoeg van boven. Toch moesten ze verder om iets te zoeken waar ze konden slapen. Dat hebben ze om 15.00 uur in Villechauve gevonden en zijn gestopt. Het is een bed & breakfast, tenminste droog, en Sjonnie heeft een wei, helaas nat. De gastheer heeft wel een stal maar ook 2 ezels waarvan een in de stal saat en een op de wei. Martin bracht Sjonnie eerst na de stal maar dat vond de ezel niet goed en ze maakten ruzie met elkaar. Dus Sjonnie moest op de wei. Nou hij zal het overleven, is niet uit suiker.

Men kan alleen hopen dat het weer beter wordt, tenminste droger. We zullen het morgen horen. 

Zondag, 25 mei - 14.00 uur

Ja dat was even kijken voor Martin. komt zijn jongste broer, Benno met zijn vrouw Gertie, met zijn ***** caravan (verwarming, toilet, douche etc) 'even bij hem langs' Benno had mij gebeld om te weten waar Martin en Sjonnie precies waren. Het was slecht weer, die twee waren helemaal alleen op de camping en verveelden zich natuurlijk. Dus dat kwam ontzettend goed te pas. Niet alleen dat ze natuurlijk lekkere dingen bij zich hadden zowel voor Martin als ook voor Sjonnie, nee Martin vondt het ook leuk weer een beetje te kunnen praten en lachen. En gelachen wordt in deze familie dat kan ik jullie zeggen. Iedereen van de 2 zussen en 3 broers heeft een eigen humor, die niet iedereen begrijpt. Da moet men als aangetrouwde of partner soms heel sterk in de schoenen staan. Maar ze zijn alle ontzettend lief. Dus de zondag kon voor Martin niet meer stuk. Ook Sjonnie was zeer aangedaan van zijn oom en tante want ze hadden voor hem wortels en appels meegebracht en hij was niet weg te slaan van hun. Ook de Caravan van hun vond Sjonnie's goedkeuring voor overnachting (lekker warm, lekkere hapjes op de aanrecht, mooi bedje), hij stond al met zijn 2 voorpoten erin. Benno en Gertie vonden dat heel grappig maar Martin zei:'" als Sjonnie daarin staat krijgen wij hem nooit meer eruit" Daar hadden ze niet aan gedacht, dus SDP met man en macht weer terug trekken. Vond hij niet leuk en strafte hun allen met een verwijdbare blik. Zelfs toen ze aten kijk hij niet naar hun, zo boos was hij.  

Mandag, 26 mei

Na deze mooie dag zijn Martin en Sjonnie met een dikke buik (van het goede eten zondag) om 7.45 uur vertrokken. Uitgezwaaid van Gertie en Benno, die in Frankrijk vakantie maken en misschien Martin en Sjonnie nog een stuk begeleiden. Benno sms'te aan mij, het is een 'prachtig gezicht' die twee!

Het weer is redelijk en ze rijden richting Vendome. Sjonnie is een beetje opstandig, wil liever lui op de camping staan en lekker eten. Maar inmiddels wordt Martin een echte pelgrim en gaat keihard door en SDP mekkert voor zich heen.

 Tegen 12.00 uur hadden ze al Vendome (grotere stad, ongeveer zoals Gouda) bereikt, pauze gemaakt en dan verder. Martin wist, had Benno ook gezegd dat de komende 40/50 km moeilijk een camping te vinden is. Nou wat denken jullie, om 15.00 uur krijg Martin SMS'je van Benno. Heb een camping gevonden, gaan we nu naartoe, kunnen jullie ook staan, zie je. Martin aan Sjonnie: "SDP, Benno heeft camping, betekend lachen, voor jouw wortels en appels, wat doen we? Hij had het nog niet uitgesproken, legt Sjonnie de 4e gang in en ze waren nog eerder op de camping dan Benno en Gertie.

Ze zitten nu iets onder Vendome en vermaken zich.

zaterdag, 24 mei

Bij stromende urenlange regen zijn ze klabutsch, klabutsch richting Morée. Toen ze zo voor zich heen liepen, hoorde Martin opeens en stem naast zich van een man (Nederlander uit Vleuten ca. 60 jaar) op de fiets, die riep halt, jouw moet ik spreken! Hij zei, ik heb van jou in Chatres gehoord waar mensen vertelden dat er zo een 'gek' onderweg naar Santiago was met een pony en wagen. Dat heb ich nog nooit gezien of gehoord. Vind ik echt te gek. Wilde alles weten, wat de namen op de kar betekenden etc. Toen Martin zei dat dat Sponsors voor Sjonnie waren, pakte hij spontan 20 Euro en gaf ze aan Martin. zo een moedige onderneming wilde hij ook sponseren. Daarnaast krijk Martin nog een banaan van hem.  

Om 15.00 uur kwamen ze langs een camping bij Morée. Voor vandaag hadden allebei genoeg. Ze waren er weer zo nat en doorgevroren en de kar leek op een swimmingpool waar in plaats van mensen hun spullen zwommen. Onder andere Sjonnies zak met voer. Toen Martin de zak uit de kar haalde viel de bodem eraf en alles voer op de grond. Hm lekker dacht Sjonnie, zo slecht is het nog niet als het regent, krijg ik extra grote porties. Martin moest hem met geweld op een andere plek vastbinden anders had SDP alles voer opgevreten en was dan natuurlijk ontplofd. Omdat ze de enigen op de camping waren mocht Martin in de Caravan van de eigenaar zijn spullen en zich zelf drogen. Sjonnie kreeg een eigen plek waar de hond van de eigenaar even na hem wilde kijken. Had die niet moeten doen. Sjonnie was niet best gehumureerd en verkocht hem een knal met zijn hoef.

Na gemeenzame overleg met Sjonnie heeft Martin besloten morgen (zondag) een was - en droogdag  in te leggen.

Dat betekent dat beide eerst maandag de reis voortzetten. Richting Vendôme.

woensdag, 21 mei

Ze zijn vroeg en met nieuwe moed vroeg vertrokken. Weer was goed maar ze moesten dwars door Chatres, relatief grote stad met veel verkeer en autos die graag toeteren, wat Sjonnie ontzettend fijn vind. Hij springt dan voor vreugde een gat in de lucht, wat wederom Martin heel fijn vind. Toen ze een plaats - waar een waterfontein op en neer ging - passeerden, dacht Martin dat hij een çircuspaard voor de kar had. Sjonnie steeg gelijk met het water op en neer. Heelaas hebben hun voor dit 'kunstje'geen geld van de toeschouwers gekregen. Uiteindelijk zijn ze goed door Catres doorgekomen en ca. 12.30 in Ermenonville. daar geluncht en gerust.

Om 14 uur verder richting Luplantë. Onderweg steeds kijken waar kunnen ze overnachten. dat is het moeilijkste aan dit aventuur. Een slaapplaats te vinden met Sjonnie. Toen ze om 16.00 uur door een heel klein dorpje liepen vroeg Martin een man, die aan de zijkant van de straat stond, of hij niet iemand wist die een wei of stal voor SDP had en een plaats vor hem zelf om te overnachten. Ja zei die man, ik. Dus naar de boer toe, Sjonnie mocht op de wei waar het paard van de boer stond, kreeg zijn bix en water, Martin mocht in een schuur slapen. Ze zijn woensdag ca. 35 km gelopen. Vind ik eigenlijk te veel.

donderdag, 22 mei

Weer vroeg vertrokken richting Bonneval. Martin pakte om 12 uur een terras om te lunchen en Sjonnie had een plaats in de schaduw om uit te rusten. 14 uur verder gereden. Onderweg is niet veel gebeurd behalve dat SDP van kinderwagens schrikt, ligt misschien eraan wat daarin ligt. Martin komt veel Pelgrims tegen, vooral van de Rabobank. Het lijkt erop dat het de 'CAMINO DE RABO' is. Maar het kan ook zijn dat de Rabo zo veel boete moet doen dat alle medewerkers verplicht worden in no time (per dag 100 km) naar Santiago de Compostela te fietsen. Een van hun heeft Martin gevraagd of ze zo slecht verdienen dat ze geen eigen kleren konden kopen. Was niet zo een succes. We zien wel, bankmensen hebben geen humor. 

18.00 uur hebben ze een eenvoudig camping in Bonneval gevonden, gegeten en geslapen.

vrijdag, 23 mei

Ontbeten, Sjonnie inspannen en hoppa daar reden ze weer richting Cateudun waar ze om ca. 17 uur aankwamen. Camping gevonden waar ook 4 Nederlanders stonden. Lekker Hamburgers gegeten en geslapen.

Dinsdag 20 mei - 15.30 uur

Misschien hebben de hoefsmeden mijn bericht gelezen en zijn bang geworden dat, als ze ooit naar Nederland komen, 3 weken op blote voeten moeten lopen. Want s'ochtens belden opeens twee smeden dat ze toch vandaag tijd hadden. Om 12 uur wilde een bij Sjonnie zijn. Hij kwam om 14 uur. Dat is Frans. Sjonnies voeten bekijken en nieuwe 'schoentjes' erop gedaan. Hij zei tegen Martin dat Sjonnie niet zo veel van het voorjaars-gras mag eten, er zit teveel eiwit in. Daardoor krijgt hij last van zijn voeten. Dus staat vanaf nu geen gras meer op Sjonnies menukaart.

Ze waren allebei blij en gaan morgen verder richting Jouy.

Hopen we dat het nu tenminste een week - zonder dat weer iets gebeurd  - goed gaat met de twee Pelgrim's.

Wordt vervolgd   

Maandag 19 mei 21.10 uur

Ja, het is niet te geloven maar toch waar. Ze konden vanochtend- niet zoals gepland- richting Jouy vertrekken want Sjonnie's linke voet is niet goed. Het hoefijzer zit niet goed en is blijkbaar verbogen. Hij moet vannacht iets hebben gedaan waardoor dit is gebeurd. De gastvrouw, die zelf paarden heeft, zei dat Martin niet met Sjonnie moest gaan lopen voordat een Smid naar Sjonnies hoeven kijk. De voet was ook iets warmer dan de anderen. Door haar wist Martin dat er 8 Smeden in of rondom het dorp zitten. Hij heeft alle acht gebeld, maar geen wilde komen of had vandaag of morgen geen tijd. Een wil wel komen maar eerst woensdag. Dat betekend weer 2 dagen niet verder kunnen. De gastvrouw heeft ook nog zelf met hun gebeld maar geen was bereid (als uberhaupt) voor woensdag even te kijken. Dat is toch niet te geloven hoor. Sommige zeiden tegen haar aan zo een klein paard hadden ze geen interesse (in deze regio/dorp zijn zeer vele paarden). Sjonnie is het Grootste , Beste en Liefste Pony wat er bestaat! Ik hoop, als Franse in Nederland zijn en hun schoenen gaan kapot dat ze 3 weken geen schoenenmaker vinden die ze repareerd.  Martin is natuurlijk ook pissig en teleurgesteld. Hij zit daar en kan niets doen. Zo is hij op 'jobzoeke' gegaan. 

De eigenaresse van het huis waar ze verblijven is bezig het huis nieuw te schilderen en Martin heeft aangeboden te helpen. Zo is hij nu 'Gastarbeider' in Frankrijk. Ik zei tegen hem of hij al zijn uurloon had gezegd, misschien krijgt hij nog geld uitbetaald in plaats van betalen. Grapje hoor. Gelukkig heeft men binnen de EU geen vergunning meer nodig. Vanavond mocht hij de 5 *stal van Sjonnie schoon maken, wat wenst de mens nog meer?   

Beste mensen dat was het voor vandaag.

Zondag 18 mei - 18.30: Aankomst in Sergontières

De twee Pelgrims zijn om 8 uur vanochtend vertrokken. De man van de 'kasteelvrouw' had trouwens ook de Camino (maar vanaf Pamplona, wat de meesten doen) gelopen, hoorde Martin vanochtend. Het echtpaar vond Martin moedig dat hij dit met een Sjonnie de Pony doet en zeiden: je had beter een ezel kunnen meenemen. Waarop Martin antwoorde: die loopt achter Sjonnie aan. Volgens hem begrepen ze niet zo wat hij bedoelde. Ze namen zwaaiend afscheid, god zei dank had Sjonnie niets aangesteld of opgevreten.

12 uur waren ze in Gambais en daar een pauze gemaakt. Al die tijd weer regen, regen en regen. Soms kijkt Sjonnie Martin aan als of hij wilde zeggen: baas ik ben het spugzat met mijn kar in de regen de bergen op en af te rennen, laat ons snel een mooi onderdak vinden waar ze bloemen hebben en ik grapjes kan maken. En Sjonnie blijvt gewoon staan. Dan roept Martin heel haard S D P (afkorting van Sjonnie de Ponny) lopen! Als Sjonnie SDP hoort ziet hij geen rode of groene stoplichten of wat dan ook, hij loopt als een speer. Maar ze hadden het allebei vandaag door de regen heel zwaar. Daarom heeft Martin ook (na ca. 18 km lopen) relatief vroeg een onderdak gezocht en om 18 uur gevonden in Sergontières. 

Het is een groot huis van een oudere dame (engelse) en haar zoon (ca. 25 jaar) wat leegstaat. Ze wonen zelf ergens anders. Toevallig waren ze aanwezig als Martin met Sjonnie langs kwam en vroeg of ze mochten daar overnachten. Eerst zeiden ze nee, ze hebben wel vroeger onderdak geboden aan pelgrims maar willen het niet meer. Blijkbaar had de zoon toch medelijden en ze mochten blijven. Sjonnie heeft een grote 5* kamer (stal) met hooi, water en staat droog. Martin heeft het hele huis voor zich incl. gevulde koelkast met eten en drank, want de zoon heeft gisteren een feest daar gehouden en zei tegen Martin dat hij alles mag eten en drinken wat hij wil.

Zo hebben de twee Pelgrims vandaag weer een beetje geluk gehaad, kunnen de natte spullen drogen, lekker douchen en in een bedje slapen. Hebben ze ook verdient, vind ik, na al die rampen.

Morgen willen ze (nou ja, tenminste Martin) Jouy bereiken.    

Trouwens, Martin en Sjonnie hebben al 5 stempels in de Pelgrimpas beide zijn behoorlijk slanker geworden.

Zaterdag 17 mei

7.00 uur

Martin (in zijn kamer) en Sjonnie (in de tuin) hebben goed geslapen. Martin ging ontbijten en Sjonnie ook. Hij heeft alle bloemen (Geraniums etc.) uit te potten in de tuin opgevreten. Voor Sjonnie's 'ontbijt' mocht Martin € 15,-- betalen maar de overnachting van Sjonnie was gratis.

8.00 uur

Bij verschrikkelijke regen vertrokken vanuit Rueil richting Gargenville met veel steile bergen. Sjonnie had niet zo een zin in deze regen te lopen en mekkerte voor zich heen maar het hielp hem niets, Martin was consequent en zei: doorlopen Sjonnie, ik word ook nat. 

12 uur

Lunch in Gargenville. Sjonnie zijn Bix-brokken en als toetje rest van Martin's baguette. Na een klein middagdutje van Sjonnie liepen ze verder om te Seine over te steken. Dat deed Sjonnie zeer goed. de vele auto's interesserden hem uberhaupt niet. Hij liep klabutsch, klabutsch heel dapper en keek niet rechts nog links.

14 uur

hadden ze de Seine-brug achter de rug en kwamen aan in de stad Mêzières. Kleine pauze, paar boodschappen doen bij Aldi, Sjonnies lievelingswinkel, dan verder door de stad, richting Bonville (links van Paris). Inmiddels waren zij ca. 25 km gelopen maar Martin wilde -ofschoon de regen met bakken uit de hemel kwam- toch nog 3-4 uur rijden. Nat tot op de onderbroek waren ze allebei toch al. Vanaf 17 uur begon Martin naar een onderdak voor de nacht te zoeken, wat niet zo wilde lukken. Misschien lag het aan hun uiterlijk. Sjonnie en Martin zagen eruit als natte poedels.

21.00 uur

zag Martin een klein kasteel (in Otgefus) achter een groot hek. Na een tijdje kwam een mevrouw, die blijkbaar de laatste 5 jaar geen mensen heeft gezien, laat staan twee zulke 'figuren' met een kar die voor 2 rode en achter blauwe velgen heeft. Martin vertelde mij, ze was zo bang dat ze alle talen door elkaar sprak. Hij kon ze overtuigen dat hij geen gangster was, Sjonnie haar niet opvrat en bloemen waren er ook geen. Dus ze mochten blijven en kregen een schuur waar ze mochten slapen. Alle natte spullen uit de kar gehaald en Sjonnie verzorgen. Martin had bij Aldie ook 6 appels (Golden Delicius) gekocht, in plastic verpakt. Deze had hij naast de kar gelegt wat fout was. Want inmiddels weten wij - als Sjonnie vrij rondloopt - moet alles eetbare, bier etc. in de kluis of bewaakt worden. Martin had zich een brood en koffie gemaakt, wilde een appel als toetje nemen doch die waren incl. verpakking weg. Sjonnie dacht blijkbaar: geen planten en geraniums voor mij dan vreet ik Martin's appels. Zo vergaat toch geen dag zonder dat Sjonnie weer een geintje uithaalt. Het blijvt een schat die Martin steeds weer aan het lachen brengt.

22.30 uur           

Sjonnie en Martin oogjes dicht op een kasteel in Otgefus. ze zijn ca. 35 km gereden/gelopen.

Zondag verder in richting Mittanville

Vrijdag 16 mei - 21.45 uur

Beste mensen,

hier alleen een kort bericht, want ik ben ontzettend moe. Uitgebreid bericht van de laatste dagen volgt morgen.

Operatie velgen is geslaagd. Martin en Sjonnie zijn vandaag a. 27 km verder gereden. Zitten nu in Rueil bij een bed en breakfast. Sjonnie heeft vandaag weer veel geintjes uitgehaald, maar daar zal ik morgen uitgebreid over vertellen. Maar deze kan ik jullie niet onthouden. Martin staat in zijn 'badkamer' (grenst aan de tuin waar sjonnie staat) en voelt dat er iemand achter hem staat en naar hem kijkt. 3 keer raden wie dit was, Sjonnie natuurlijk. Hij wilde zeker controleren of Martin zijn tanden ook had gepoetst.

Morgen meer en welterusten.

Dinsdag  7.30 uur

Blijkbaar heb ik Pinksteren te veel gelachen, weten jullie nog, God spraak tegen mij, lach........

7.30 telefoon van Martin. Jullie weten nu al dat er weer iets is gebeurd en zo was het ook. Mijn handen trilden dermate toen ik opnaam dat ik bijna het telefoon niet kon vasthouden. Het volgende is gebeurd:

Martin en Sjonnie zijn om 7 uur s'ochtens  vrolijk en met goede zin van de camping vertrokken in richting Marines. Ze hadden weer behoorlijke heuvels voor zich die ze naar boven moesten maar allebei waren uitgerust en vrolijk tot 7.30 uur in de beurt van Haravilliers (ca. 5 km van de vertrekplaats).  Daar gebeurde de ramp! Het linke voorwiel hing scheef en Martin kon niet verder rijden met de kar.

Martin stonden de tranen in de ogen en zat verpletterd aan de straat. Ik zei tegen hem, kom eerst tot rust, ik overleg wat we kunnen doen. In de tussentijd met John overlegt wat Martin kon doen om het wiel weer gangbaar te krijgen. Heen en her gebeld. John zei: trek de moeren nogmaals aan en dat  heeft Martin gedaan. Het wiel was weer recht en Martin heeft Sjonnie weer ingespannen, kar gepakt en om 8 uur zijn ze verder.

8.15 telefoon van Martin

Ik was net in begrip naar de zaak te gaan, Martin wat is, vroeg ik hem. Hij kon bijna niet spreken want het wiel hing er weer scheef ! Mijn hele lichaam trilde maar ik moest natuurlijk rustig blijven en hem enigzins moed toespreken. Na overleg met John besloten, dat onder de kar 2 complete, nieuwe velgen voor de voorwielen moesten.

Van 10 tot 15 uur hingen wij met zijn drien (John, Petra en ik) aan de telefoon - net als in een callcenter - iedereen met een lijst van bromfietswinkels, om aan 2 velgen 16 inch te komen. Ook de ANWB gebeld of zij niet in Frankrijk konden helpen. Toen de dame van ANWB weer vroeg, welk kenteken de kar heeft, heb ik het hoorn neergelegt. Dus Karin begon in Frankrijk naar winkels te zoeken, die 2 velgen 16 inch op voorraad hadden, wij verder zoeken in Nederland. Nadat wij ca. 150 winkels (in de omgeving van 50 km) afgebeld hadden, was er een (in R'dam) die deze velgen op voorraad had. Maar ze verkochten niet aan particulieren alleen aan bromfietswinkels. Da zaten we dan met onze woede. Daarmee kwamen we natuurlijk niet verder, we hadden 2 bromfietsvelgen 16 inch (worden niet meer gemaakt) nodig. Toen schoot mij de winkel binnen, waar ik zaterdag's (voor Pinksteren) de banden had gekocht. De man kende ja al het verhaal met de kar en Martin. Dus hem gebeld om te vragen of hij de groothandel - die de velgen op voorraad hadden - wilde bellen dat John kwam om ze af te halen. Hij zei spontaan ja. Aardig mens. John om 14 uur in de auto na Rotterdam, velgen halen. Maar ze moesten natuurlijk nog naar Frankrijk. Omdat Cees (onze monteur) bij de belgische grens zat, wilde John de velgen na hem brengen en Cees dan naar Martin rijden. Jullie zien in het organiseren van een Nederland-Frankrijk-Koeriersdienst worden wij steeds beter. Misschien moet ik dat als nieuwe dienstverlening in onze zaak opnemen.

Inmiddels was het 15.30 en John had 2 velgen 16 inch. Heel mooie rode, horen eigenlijk onder een italiaanse bromfiets, die sinds 1990 niet meer gebouwd worden. De ponykar ziet nu een beetje grappig uit. Voorwielen met rode velgen, achterwielen in knalblauw. Maar zo kunnen de mensen Martin en Sjonnie niet overzien als ze weer ergens aan de rand van een straat zitten. Grapje hoor. als er nu nog zoiets gebeurd kunnen ze mij wegbrengen naar een inrichting.

Dinsdag 16.00 besloten dat Cees eerst de volgende ochtend (woensdag 15 mei), de velgen na Martin zou brengen, want anders zou hij eerst om 22 uur bij Martin zijn en dan is het al donker. Martin gebeld, die door een Fransman was geholpen en bij hem met Sjonnie mocht staan. Sjonnie had weer een wei waar ook paarden van de man staan. Martin mocht in de schuur slapen. Hij had weinig te eten (nog een paar resten van maandag) maar daar moet men als Pelgrim aan wennen want het is geen CRUISE-TOCHT!

Om 21.30 nog even met hem gebeld, moed gemaakt en dan zijn we alle - na deze verschrikkelijke dag gaan slapen. Natuurlijk niet zonder nog 2 kaarsjes voor de Madonna's aan te steken en te bidden. Want lachen doe ik niet meer, ik ben nu bijgelovig. Jullie herinneren zich de uitspraak:

God spraak tegen mij: Lach, het zou erger kunnen komen. Ich lachte, en het kwam erger!

Wordt vervolgt.