vrijdag 6 juni

Vandaag moesten ze veel steile heuvel erop en eraf. Sjonnie vind dat niks en blijft gewoon staan. Martin moet hem achter zich aan slepen incl. kar. Net als 'Jack As' Sjonnie wil gewoon geen heuvels op. Maar ze kunnen nog niet vliegen dus moet Martin hem achter zich aan slepen. Als het zo doorgaat zit Sjonnie op de kar en Martin ingespannen ervoor. Als Martin begint gras lekker te vinden en te hinninken, haal ik hem terug.

Uiteindelijk heeft Martin het om 18.00 uur weer volbracht, zich en SDP met kar naar Nanoy te 'slepen'. Hij wilde daar op een camping overnachten. Camping dicht. Na zo een gesleep met 250 kg achter zich kunnen jullie zich voorstellen hoe vrolijk hij werd. Het was wel een gezellig klein stadje met hotels en restaurants maar niemand wilde hem een kamer voor Sjonie geven. Daar zaten die twee weer eenzaam en verlaten en kijkten jaloers, moe en hongerig naar de anderen mensen die bij lekker eten en een glasje wijn op terras zaten. Toch hebben ze steeds weer geluk.

Naast hem stopt een dame in een grote Audi A4. Zoekt u een slaapplaats mijnheer, vroeg ze. Ja, zoeken wij. Na zei mevrouw ik wet wel iets waar je met jouw Pony kan staan, je moet 'ietse naar boven'. Daarop hadden ze natuurlijk gewacht. Net beneden nu weer na boven maar wat doet men niet alles om een plaats te krijgen om te slapen. Dame in Audi vooraf, Martin en SDP achteraan. Het was een weiland, afgesloten (belangrijk voor Sjonnie). Sjonnie uitgespannen en verzorgd. Mevrouw vraagd heeft u te eten? Neen zei Martin, kon nog geen boodschappen doen. Na, dan stap in mijn auto ik rij je naar de stad en breng je weer terug, kan je boodschappen doen. Onderweg in het gesprek kwam tevoren dat zij de burgermeesterin van dat stadje was. Zulke "chauffeurs" heeft niet elke pelgrim.

Maar Martin en Sjonnie zijn er ook een heel bijzonder stel pelgrim's'    

Na 1,5 uur terug bij Sjonnie wil Martin beginnen zijn 'avondmaal' te bereiden. Ik vroeg hem, schat wat heb je lekkers gegeten? Antwoord: sardines met brood. Hadden ze geen stuk vlees daar in de stad, vroeg ik. Toch, maar mijn gas is op! Daarop heb ik niet geantwoord. Dat de dingen niet vanzelf in de koelkast of wat dan ook vliegen (zoals mannen soms denken) heeft Martin zeker nu, hoop ik, geleerd.