Home arrow Archief arrow ZATERDAG, 5 juli - Angstige uren om Sjonnie in Burgos

Poll

Gaattie het halen
 

ZATERDAG, 5 juli - Angstige uren om Sjonnie in Burgos PDF Afdrukken E-mail
Geschreven door Yvonne   
Sunday 06 July 2008

zaterdag, 5 juli

Toen Martin om 6 uur 's ochtens na Sjonnies 'stal'  ging om hem 'op te maken', het is dan nog vrij donker in Spanje, zag Martin da oud brood liggen, heeft zich niets bij gedacht. Hij gaf Sjonnie zijn voer wat hij niet wilde vreten, zelfs het lekkerchen niet. Hij dronk wel ontzettend vell water. Maar da had Martin nog geen erg. Ze vertroken en onderweg dacht Martin met Sjonnie klopt iets niet. Ik moet een arts voor Sjonnie zoeken. Hij gedroeg zich vreemd. Toen ze in Burgos binnen kwamen, zei een man, dat ponny is ziek. Zie ik ook, zei Martin, ik zoek een arts. Die man belde een maar die behandelde alleen maar honden. Bernard had ja eigenlijk geregeld dat Martin en Sjonnie voor de kathedraal van Burgos zouden worden opgewacht van een medewerker (Juan) met zijn kinderen. Inmiddels had Martin ook et Bernard kontakt en Bernhard heeft dan die drie naar de straat waar Martin met Sjonnie stond toegestuurd. Dat was ca. om 12.15 uur. Ze hebben een dierenarts voor paarden gebeld die zeer snel ter plekke was. Sjonnie had een koliek! Hij heeft blijkbaar dat oude vergammelde brood wat in zijn hok ston gevreten. Zijn maag is leeg gepompd en ca. 20 liter water erin gespoeld. Martin zei, hij zit ereuit als een ballon. Maar Sjonnie moest lopen, wat hij niet wilde, hij mocht absoluut niet liggen, wat hij wel wilde. Nadat de 'eerste hulp' aan de straat was gbeurd moesten ze nog 5 km naar de dierenkliniek waar Sjonnie nu nog is, lopen. Ze zijn 4 uur lang met hem gelopen heen en neer, insbezondere dan aan de kinderen Juan die Martin in deze zware uren hebben ondersteund. Maar natuurlijk ook aan Bernard die door het snelle ingrijpen d.w.z. zijn medewerker naar Martin en Sjonnie te sturen, misschien Sjonnies leven heefd gered. Want in de kliniek zeiden ze: waren julli 1 uur later geweest dan was Sjonnie dood!. Ik denk dat Martin heel erg geschrokken en bedroefd is omdat hij heeft het van nabij mee gemaakt. Ik zat thuis met zijn twee broers en vrouwen (Gerhard en Wil, Benno en Gertie) en wij waren alle diep geschokt toen we dat om 12.45 uur hoorden.

We hebben allemaal twee kaarsen voor onze Sjonnie aangestoken en gebeden.   

  

 
< Vorige   Volgende >