Zondag 18 mei - 18.30: Aankomst in Sergontières

De twee Pelgrims zijn om 8 uur vanochtend vertrokken. De man van de 'kasteelvrouw' had trouwens ook de Camino (maar vanaf Pamplona, wat de meesten doen) gelopen, hoorde Martin vanochtend. Het echtpaar vond Martin moedig dat hij dit met een Sjonnie de Pony doet en zeiden: je had beter een ezel kunnen meenemen. Waarop Martin antwoorde: die loopt achter Sjonnie aan. Volgens hem begrepen ze niet zo wat hij bedoelde. Ze namen zwaaiend afscheid, god zei dank had Sjonnie niets aangesteld of opgevreten.

12 uur waren ze in Gambais en daar een pauze gemaakt. Al die tijd weer regen, regen en regen. Soms kijkt Sjonnie Martin aan als of hij wilde zeggen: baas ik ben het spugzat met mijn kar in de regen de bergen op en af te rennen, laat ons snel een mooi onderdak vinden waar ze bloemen hebben en ik grapjes kan maken. En Sjonnie blijvt gewoon staan. Dan roept Martin heel haard S D P (afkorting van Sjonnie de Ponny) lopen! Als Sjonnie SDP hoort ziet hij geen rode of groene stoplichten of wat dan ook, hij loopt als een speer. Maar ze hadden het allebei vandaag door de regen heel zwaar. Daarom heeft Martin ook (na ca. 18 km lopen) relatief vroeg een onderdak gezocht en om 18 uur gevonden in Sergontières. 

Het is een groot huis van een oudere dame (engelse) en haar zoon (ca. 25 jaar) wat leegstaat. Ze wonen zelf ergens anders. Toevallig waren ze aanwezig als Martin met Sjonnie langs kwam en vroeg of ze mochten daar overnachten. Eerst zeiden ze nee, ze hebben wel vroeger onderdak geboden aan pelgrims maar willen het niet meer. Blijkbaar had de zoon toch medelijden en ze mochten blijven. Sjonnie heeft een grote 5* kamer (stal) met hooi, water en staat droog. Martin heeft het hele huis voor zich incl. gevulde koelkast met eten en drank, want de zoon heeft gisteren een feest daar gehouden en zei tegen Martin dat hij alles mag eten en drinken wat hij wil.

Zo hebben de twee Pelgrims vandaag weer een beetje geluk gehaad, kunnen de natte spullen drogen, lekker douchen en in een bedje slapen. Hebben ze ook verdient, vind ik, na al die rampen.

Morgen willen ze (nou ja, tenminste Martin) Jouy bereiken.    

Trouwens, Martin en Sjonnie hebben al 5 stempels in de Pelgrimpas beide zijn behoorlijk slanker geworden.