Cambrai, dinsdag 29 april 2008

Mijn god wat is het koud. Temperatuur 10 graden en regen en wind. Goed begin, kan bijna niet slechter. Sjonnie kijkt me nat aan en snapt er geen bal van. Weg zijn vriendjes, weg warme stal. John, Shauna, Mitch en Cees hebben mij weggebracht naar Cambrai in Noord Frankrijk. Op de camping stond als grote verrassing de familie Smit. Iedereen helpt mee met de tent opzetten en dat is maar goed ook, want toen kwam het hemelwater. Heb een stal voor Sjonnie geinproviseerd en geef hem Bix en water. Morgen gaat het echt beginnen. Vanavond voor de eerste keer sinds jaren in een tent geslapen. Oude botten testen. We zien het wel.

Les Rues des Vignes, woensdag 30 april

Regen, regen, regen. Ik wil blijven maar Sjonnie wil sjokken. O.K. snel aankleden, niet wassen, inspannen en wegwezen. Dwars door de stad. Ik zweet peentjes ondanks de kou. Veel mensen groeten en lachen. Als ik een brood koop houd een 'homme' SDP (Sjonnie de Pony) even vast. een journalist houdt me spontaan aan voor een interview en een foto. Nog niet ver weg en al wereldberoemd. Ik krijg 2 Euro van hem voor een kop koffie. Het waait en regent dwars door de kar. Ineens zit ik iets lager dan de kont van SDP die steeds uitglijd op het natte asfalt. Het voorwiel is eraf gelopen en rolt naast me voorbij. Een dame rond de zestig stopt en stelt zich voor als mevrouw Bretzner, gespecialiseerd in hemelse hulp. Ze trommelt haar zoon op en we slepen de kar naar zijn boederij. Handig jochie, binnen een uur alles okidoki. Sjonnie en ik zijn moe en willen rusten. Ik bid, laat nou mevr. Bretzner toevallig B & B hebben, mijn gebed wordt gehoord. Zij heeft bed en breakfast. Om 16.00 uur staat Sjonnie in de wei en ik onder de douche. Wat een dag!!

Joncourt, dinsdag 1 mei

Sjonnie heeft geslapen in een grote schuur bij de kar. Nog voor het ontbijt ga ik naar hem toe om voer en water te geven. Wie staat daar? Jawel, het paard van Sinterklaas. Hij heeft zich gerold over de vloer, die bestond uit een mengsel kalk en zand. De klompjes heeft hij van de kar getrokken en de klep van de kar half vernield om bij zijn Bix te komen. Na het ontbijt, afscheid. Mevrouw moet en zal toch even haar 'trots'laten zien. een moestuin met worteltjes, aardbijen, uien, sla etc. Je kent dat wel. Ik sloeg achterover. SDP had het tuintje ook ontdekt en was er een paar keer doorheen gerend. Een grote puinhoop. Nevrouw was gelukkig zelf vergeten de deur naar de tuin dicht te doen maar ik schaamde me wel.

Onderweg gebeurd er weer van alles. Mensen geven bloemen en met hetzelfde gemak word je weggestuurd als je om water vraagt. Ik vind geen plek om met SDP te overnachten. Uiteindelijk breek ik een hek open wat rond een watertoren staat. Het huilen staat me nader dan het lachen. Sjonnie voeren en de tent opzetten. En ikke?? Er stopt een grote Lexus. Zo te zien Oma, dochter en kleinkinderen. Ze brengen mij brood, warme fritjes en trip (warme pens), een franse lekkernij. Nu is het tijd voor overgeven en een borrel. Om 20.30 uur alles op zijn plaats. Morgen? Ach, morgen.