Goed hè. Ben alweer een tijdje bezig met de Franse taal. Het valt niet mee om in die oude volle spons nog wat te proppen. De voornaamste woordjes ken ik al. Vin, pain en laat ie fin zijn. Ik zou jullie een beetje op de hoogte houden van mijn voorbereidingen op de Camino.

We beginnen bij de hoofdrolspeler: Sjonnie de Pony.
Zijn hoefjes zijn gekapt en dat moet over een paar weken nog een keer en een tijdje daarna krijgt hij zijn ijzertjes met widiapuntjes. Hij is gechipt en zijn paspoortje is onderweg. Als hij dat heeft dan krijgt hij zijn nodige injecties. Over twee weken gaat hij naar school. Ik vind het beter dat hij even onder handen wordt genomen voordat hij voor de kar gaat. Niet dat hij het niet kan maar je weet nooit wat hij doet b.v. bij een spoorwegovergang of tunnel. Bij het overhandigen van zijn diploma krijgt hij een spik splinternieuw zwart leren tuigje en mooi bitje. Ja dames daar zou je jaloers op kunnen worden.
Het huifkarretje is schoon en wordt volgende week verder afgewerkt. Nieuwe bandjes,  binnenbandjes etc. Ook moet mijn zetel nog gemonteerd worden. De lagertjes waren goed dus vooruit met de geit.

De route is aan veranderingen onderhevig. Ik wil Sjonnie in het begin niet te zwaar belasten met heuvels dus de route is verlegd van Oost naar West. Van Maastricht naar Cambrai in het Westen van Noord Francia. Moet volgende week nieuwe route boekjes halen. Wie zijn hersens niet gebruikt moet zijn benen gebruiken.
De uitrusting begint vormen aan te nemen. Speciaal ondergoed, snel drogende afritsbare broeken, schoenen, speciale sokken, jasje, zakmes, bidon, muggenzalf voor mij en vliegenzalf voor Sjonnie. We hebben allebei ons eigen EHBO doosje. Ik kan ook niet teveel  meenemen omdat het dan te zwaar wordt. Ik denk dat ik toch 80% van de route moet lopen zo’n 2000 km.

De pelgrim wordt wat zenuwachtiger. Geen kattenpis. Je moet aan verschrikkelijk veel zaken denken. Van een zakje biks voor Sjonnie tot anti schijt pillen. Mijn therapeut heeft een training oftewel conditie programma uitgedokterd dus volgende weken aan de bak. Komt allemaal goed.

Het goede doel. Het goede doel wordt afgeschoten door Bernard (zonder h) de zoon van Rita. Hij is bezig met een instelling bij Santiago de Compostela waar Sjonnie als wondertherapeut voor gehandicapte kindertjes achter kan blijven. Ik kan hem in de drie à vier maanden onderweg nog van alles leren. Misschien begin ik zelf nog wel met voltige.

Yvonne ondersteunt me geweldig en koopt zoveel voor onderweg dat ik bang ben dat er nog een paard en wagen bijkomt. Ze vindt het verschrikkelijk om me 4 maanden te missen maar als ze dat zegt lacht ze zo grappig. Nu alvast dank voor de vele ondersteuning die Sjonnie en ik mochten ontvangen. Zoals een mes waarmee je door een olifant kunt steken, onderhoud van Sjonnie en last but not least een mooie brief met o.a. de zegen en zeven centen reisgeld.