De heer (zeg maar Joop) en mevrouw van Nieuwkerk uit Nieuwerkerk ad IJssel.  Joop is 77 jaar oud en zijn lieve vrouw ziet er jaren jonger uit.  Joop zit, zoals zijn vader en opa, van kinds af aan in de paardenhandel maar traint ook paarden om b.v. om een kar, sjees of wat dan ook te trekken. Zijn vrouw voorziet, naast de zorg voor haar gezin, de gasten die komen en gaan van lekkere verse koffie met “wat erbij”. Toen ik voor de eerste keer bij Joop kwam en hem vertelde wat ik van plan was en wat de toestand van de hoefjes van Sjonnnie was keek hij mij aan en zei: “Laat dat paardje maar komen we zien wel. Wil je een biertje?” Kijk met zulke mensen kun je praten. De hoeven waren voor de eerste keer bekapt toen ik Sjonnie bracht. “Dat ziet er niet best uit maar we zien wel.” Hij was teleurgesteld dat Sjonnie niet op ijzertjes stond want dan kon hij niet met hem trainen. De hoefjes scheuren dan en je bent nog verder van huis. Regelmatig ging ik kijken naar Sjonnie en werd in de gezellige keuken verwent met, jawel, verse koffie en een biertje. Op tafel liggen vier pakjes shag waaruit gretig wordt gerold. Er wordt gesproken over God en de wereld, kinderen, kleinkinderen, paarden, kleine zorgen, grote zorgen en veel gelachen. Ondanks dat Joop veel pijn heeft aan zijn botten gaat hij met Sjonnie trainen terwijl zijn vrouw als een jonge meid hekken en bloembakken staat te schilderen. Maar…er is altijd tijd voor koffie. “Sjonnie is zo stom als een varken, lief en leergierig. Heeft nooit voor een kar gestaan en het is misschien beter hem in te ruilen als je op korte termijn wilt vertrekken. Ik heb meer tijd nodig.” De eerste reactie van Joop na de eerste les. Daar moest ik een paar dagen over nadenken. Na een dag of drie ben ik naar Joop gegaan en gezegd dat ik de rit met Sjonnie wil maken en de datum van vertrek uitstel. Joop zou voor een smid zorgen omdat mijn smid, bleek achteraf, in vijf jaar nog maar 1 paard had beslagen. Is de paardenwereld niet mooi?? Weer een weekje verder vertelde Joop me trots dat Sjonnie op ijzertjes staat en goede vorderingen maakt. Inderdaad, hij staat op een prachtig Italiaans model schoentjes. Hij is zo trots als een aap maar heeft wel pijn omdat zijn voetjes heel anders staan. Gaat wel over. In zijn eigen schone mooie nieuwe stal staat hij nu te hinniken van plezier. Ik denk te kunnen beluisteren: “We gaan naar Spanje toe.” Wanneer? Dat zal afhangen van het oordeel van Joop en dat horen jullie z.s.m.